Skip to main content
  • Małżeństwo

  • Rodzina

  • Miłość

Diecezjalny Dzień Rodziny w Parczewie

Drodzy Diecezjanie!

Chciałbym Was serdecznie zaprosić na kolejny już Diecezjalny Dzień Rodziny. Odbędzie się on w niedzielę, 7 maja br. w Sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin w Parczewie. Tematem przewodnim tegorocznego spotkania będą słowa św. Pawła z Hymnu o miłości: „Miłość wszystko przetrzyma”. Mam świadomość, iż rodzina przeżywa dziś kryzys, dlatego ważnym jest odkrycie na nowo w Chrystusie źródła miłości oraz siły do wzajemnej wierności i świętości.

Zapraszam na to spotkanie zarówno rodziny, małżonków, jak i osoby przygotowujące się do zawarcia małżeństwa. Proszę Księży Proboszczów o zachętę oraz pomoc w zorganizowaniu wyjazdów do Parczewa.
Niech Maryja Królowa Rodzin otacza nas swoją opieką i wstawiennictwem.

Z pasterskim błogosławieństwem
+ Kazimierz Gurda
Biskup Siedlecki

L.dz. 363/2017 Siedlce, 26 kwietnia 2017 r.

PROGRAM:
6.05.2017

  • 19.00 – Modlitwa różańcowa w intencji Rodzin ulicami Parczewa

7.05.2017

  • 10.00 – Powitanie Pielgrzymów – ks. Jacek Sereda – Duszpasterz Rodzin
  • 10.15 – Miłość wszystko przetrzyma – Michał Piekara, założyciel Kliniki Małżeńskiej, misjonarz i ewangelizator
  • 11.15 – Przerwa
  • 11.45 – Modlitwa różańcowa w intencji Rodzin ze świadectwami
  • 12.45 – Eucharystia w intencji Rodzin pod przewodnictwem Ks. Biskupa Kazimierza Gurdy z odnowieniem przysięgi małżeńskiej
    Agapa i moc atrakcji dla dzieci

 

Miłość wszystko przetrzyma! – pod tym hasłem odbędzie się 7 maja w Parczewie, Diecezjalny Dzień Rodziny

Małżonkowie są nieustannie w ogniu walki. Nigdy wcześniej na tak szeroką skalę nie obserwowaliśmy rozpadających się małżeństw. Jednak nawet najlepsze statystyki nie opowiedzą o cierpieniu tak wielu małżonków, którzy doświadczają kryzysu, oddalenia czy obojętności. Frustracja i rozczarowanie w jakiejś formie dotyka większości małżeństw. Wkrada się również w relacje wierzących małżonków. Jak przetrwać? Jak znaleźć siłę oraz inspirację do zmiany?

Niektórzy mówią, że nic tak nie wiąże ze sobą małżonków, jak kredyt. Oto najprostsza gwarancja nierozerwalności związku. Mówią tak zapewne ci, którzy nigdy nie spotkali Jego. Mówią tak zapewne ci, którzy przestali już nawet marzyć o tym, że ich małżeństwo może się odrodzić, a miłość odnowić. A przecież to nieprawda! Bóg stwarzając kobietę i mężczyznę pragnął dla nich niewypowiedzianego szczęścia. Przeciętność, obojętność i mijanie się nie jest naszym małżeńskim przeznaczeniem. Od czego więc zacząć?

Jedyne czego nam trzeba, to pragnienia zmiany. Pragnienia tak głębokiego, że nic nie będzie w stanie nas złamać. Jako terapeuta małżeński od lat towarzyszę zarówno parom, które doświadczają rozległego kryzysu relacji, jak i tym, którzy pragną pogłębić istniejącą wieź. Dysponujemy dziś bardzo konkretnymi narzędziami, by wnieść w nasze małżeństwa więcej zrozumienia, serdeczności i miłości. Na wyciągnięcie ręki mamy wiedzę, która pozwoli wznieść się na szczyty małżeńskiej komunikacji i współpracy. Cuda czasem się zdarzają. Ale ty nie oczekuj, że wydarzy się cud – zapracuj na niego. Zapracuj na cud zmiany w twoim małżeństwie! Wystarczy, że będziesz miał pragnienie zmiany. A resztę? Resztę otrzymasz podczas Diecezjalnego Dnia Rodziny.

Drodzy małżonkowie, potrzebujemy stanąć razem i z wiarą krzyknąć: Miłość wszystko przetrzyma! Dlatego zapraszam Was 7 maja na Diecezjalny Dzień Rodziny do Parczewa. Dajcie się zainspirować, zacznijcie znów marzyć!

Zaprasza Gość Dnia Rodziny – Michał Piekara

Duchowość małżeńska

Modlitwa rodzinna

Modlitwa rodzinna ma swoje cechy charakterystyczne. Jest modlitwą wspólną męża i żony, rodziców i dzieci. Komunia w modlitwie jest jednocześnie owocem i wymogiem owej komunii, otrzymanej w sakramentach chrztu i małżeństwa. Do członków rodziny chrześcijańskiej można w sposób szczególny odnieść słowa, w których Chrystus obiecał swą obecność: „… zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”. (…)
Taka modlitwa rodzinna czerpie swą pierwotną treść z samego życia rodzinnego, które we wszystkich i rozmaitych okolicznościach jest pojmowane jako powołanie Boże i aktualizowane jako synowska odpowiedź na Jego wezwanie: radości i bóle, nadzieje i smutki, narodziny i rocznice urodzin, rocznice ślubu rodziców, wyjazdy, rozłąka i powroty, dokonywanie ważnych i trudnych wyborów, śmierć drogich osób itd. oznaczają wkroczenie miłości Bożej w dzieje rodziny, tak jak winny oznaczać moment stosowny do dziękczynienia, błagania i do ufnego powierzenia rodziny wspólnemu Ojcu, który jest w niebie. Ponadto godność i odpowiedzialność rodziny chrześcijańskiej jako „Kościoła domowego” mogą być przeżywane jedynie przy nieustannej pomocy Bożej, która zawsze zostanie udzielona, jeżeli wyprosi się ją w pokornej i ufnej modlitwie. (FC59)

Kiedy my, chrześcijanie, spotykamy się razem na modlitwie, to najczęściej po to, by świętować wielkie wydarzenie w historii zbawienia i historii naszego zbawienia. Czyż może istnieć lepszy powód, by się spotkać?

Bóg nas kocha, Bóg woła nas, Bóg czyni nas wolnymi, jest zawsze z nami, przebacza nam, On zawsze daje nam szansę, stał się ubogim, przynosi nam Dobra Nowinę, umarł za nas, On jednoczy nas w swym Kościele. Poprzez świętowanie tych wydarzeń czynimy Go obecnym wśród nas. Wszystkie chrześcijańskie uroczystości są powodem do tego, by świętować.

Kiedy chcemy się modlić wspólnie, jako rodzina powinniśmy zdać sobie sprawę z tego, że najważniejsze jest to, byśmy modlitwę uczynili spotkaniem z żyjącym Bogiem. Tradycyjne formy modlitwy mogą nam już nie odpowiadać, nie wystarczać. Gdy pojawią się dzieci i one będą mogły włączyć się we wspólną modlitwę.

Przed rozpoczęciem każdej modlitwy konieczne jest zachowanie dwóch postaw:

1. Zaangażowanie woli. Miej odwagę uwierzyć w moc modlitwy. Jeśli Bóg prosi nas o to, byśmy się modlili, nie powinno to być dla nas trudniejsze niż cokolwiek innego. Jest to wołanie Boga, na które odpowiedź jest już gotowa w sercu każdego człowieka, a w szczególności w sercu dziecka. Najtrudniej jest zacząć: odejść od pracy, nauki, zabawy do modlitwy. Zostawmy wszystko, uświadommy sobie obecność Boga wśród nas, poświęćmy Mu czas, wyciszmy się.

2. Pierwszeństwo miłości. Modlitwa powinna być ożywiana znakami, odprawiana w świątecznym duchu, powinna angażować dobrą wolę i uczucia. Na świętowanie (we wszystkich krajach) składają się cztery elementy: muzyka, poczęstunek, znaki i spotkanie. Muzyka, której słuchamy, przy której tańczymy; poczęstunek, który spożywamy; znaki (strój, kwiaty, światło), które przemieniają, każde miejsce spotkania i wprowadzają radosny nastrój.

Na mocy swej godności i misji kapłańskiej właściwej wszystkim ochrzczonym, rodzice chrześcijańscy mają szczególne zadanie wychowania dzieci do modlitwy, wprowadzenia ich w stopniowe odkrywanie Bożego misterium i nauczenia osobistej z Nim rozmowy. Uczestnicząc w modlitwie rodzinnej dzieci przyjmują postawę aktywną współuczestników spotkania miłości, z rodzicami i z Bogiem. Zaproponowanie tego typu modlitwy jest niemożliwe, jeśli w rodzinie nie ma dialogu, jeśli nie podejmuje się wspólnie różnych prac, jeśli jest się zmęczonym ciągłym przebywaniem z dziećmi, jeśli Bóg jawi nam się jako niedostępny i surowy.

Można spotykać się co 2 lub 3 tygodnie, lub co miesiąc, zależnie od rytmu życia. Przy stole lub mniej oficjalnie, siedząc na podłodze, w plenerze lub w domu dziadków, w gronie swojej rodziny lub z przyjaciółmi, małżeństwo z grupą młodych ludzi, jeśli nie mają dzieci.

Można wybrać formę, modlitwy w zależności od daty, wydarzeń, nastroju. Nie musicie trzymać się planu, który tu został podany. Wyboru można dokonać wspólnie lub może to uczynić jeden z członków rodziny. Ważne aby za każdym razem ktoś mógł być odpowiedzialny za przygotowanie i prowadzenie modlitwy, zadbał o rozdzielenie różnych zadań między wszystkich (czytania, wybór muzyki, pieśni, przygotowanie i dekoracja miejsca modlitwy).

„Celem przygotowania i przedłużenia w domu kultu sprawowanego w Kościele, rodzina chrześcijańska sięga do modlitwy prywatnej, która posiada wielką rozmaitość form: ta rozmaitość, świadcząca o niezwykłym bogactwie, z jakim Duch ożywia modlitwę chrześcijańską, wychodzi naprzeciw różnym potrzebom i sytuacjom życiowym, w których człowiek zwraca się do Pana. Poza modlitwą poranną i wieczorną, należy, polecić lekturę i rozważanie Słowa Bożego, przygotowanie do sakramentów, nabożeństwo i poświęcenie się Sercu Jezusowemu, różne formy kultu Matki Bożej, modlitwę przed i po posiłku, praktyki pobożności ludowej.” (FC61)

PRZYKŁADOWA MODLITWA RODZINNA: