AKTUALNOŚCI
Duchowość małżeńska
Modlitwa rodzinna
Modlitwa rodzinna ma swoje cechy charakterystyczne. Jest modlitwą wspólną męża i żony, rodziców i dzieci. Komunia w modlitwie jest jednocześnie owocem i wymogiem owej komunii, otrzymanej w sakramentach chrztu i małżeństwa. Do członków rodziny chrześcijańskiej można w sposób szczególny odnieść słowa, w których Chrystus obiecał swą obecność: „… zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”. (…)
Taka modlitwa rodzinna czerpie swą pierwotną treść z samego życia rodzinnego, które we wszystkich i rozmaitych okolicznościach jest pojmowane jako powołanie Boże i aktualizowane jako synowska odpowiedź na Jego wezwanie: radości i bóle, nadzieje i smutki, narodziny i rocznice urodzin, rocznice ślubu rodziców, wyjazdy, rozłąka i powroty, dokonywanie ważnych i trudnych wyborów, śmierć drogich osób itd. oznaczają wkroczenie miłości Bożej w dzieje rodziny, tak jak winny oznaczać moment stosowny do dziękczynienia, błagania i do ufnego powierzenia rodziny wspólnemu Ojcu, który jest w niebie. Ponadto godność i odpowiedzialność rodziny chrześcijańskiej jako „Kościoła domowego” mogą być przeżywane jedynie przy nieustannej pomocy Bożej, która zawsze zostanie udzielona, jeżeli wyprosi się ją w pokornej i ufnej modlitwie. (FC59)
Kiedy my, chrześcijanie, spotykamy się razem na modlitwie, to najczęściej po to, by świętować wielkie wydarzenie w historii zbawienia i historii naszego zbawienia. Czyż może istnieć lepszy powód, by się spotkać?
Bóg nas kocha, Bóg woła nas, Bóg czyni nas wolnymi, jest zawsze z nami, przebacza nam, On zawsze daje nam szansę, stał się ubogim, przynosi nam Dobra Nowinę, umarł za nas, On jednoczy nas w swym Kościele. Poprzez świętowanie tych wydarzeń czynimy Go obecnym wśród nas. Wszystkie chrześcijańskie uroczystości są powodem do tego, by świętować.
Kiedy chcemy się modlić wspólnie, jako rodzina powinniśmy zdać sobie sprawę z tego, że najważniejsze jest to, byśmy modlitwę uczynili spotkaniem z żyjącym Bogiem. Tradycyjne formy modlitwy mogą nam już nie odpowiadać, nie wystarczać. Gdy pojawią się dzieci i one będą mogły włączyć się we wspólną modlitwę.
Przed rozpoczęciem każdej modlitwy konieczne jest zachowanie dwóch postaw:
1. Zaangażowanie woli. Miej odwagę uwierzyć w moc modlitwy. Jeśli Bóg prosi nas o to, byśmy się modlili, nie powinno to być dla nas trudniejsze niż cokolwiek innego. Jest to wołanie Boga, na które odpowiedź jest już gotowa w sercu każdego człowieka, a w szczególności w sercu dziecka. Najtrudniej jest zacząć: odejść od pracy, nauki, zabawy do modlitwy. Zostawmy wszystko, uświadommy sobie obecność Boga wśród nas, poświęćmy Mu czas, wyciszmy się.
2. Pierwszeństwo miłości. Modlitwa powinna być ożywiana znakami, odprawiana w świątecznym duchu, powinna angażować dobrą wolę i uczucia. Na świętowanie (we wszystkich krajach) składają się cztery elementy: muzyka, poczęstunek, znaki i spotkanie. Muzyka, której słuchamy, przy której tańczymy; poczęstunek, który spożywamy; znaki (strój, kwiaty, światło), które przemieniają, każde miejsce spotkania i wprowadzają radosny nastrój.
Na mocy swej godności i misji kapłańskiej właściwej wszystkim ochrzczonym, rodzice chrześcijańscy mają szczególne zadanie wychowania dzieci do modlitwy, wprowadzenia ich w stopniowe odkrywanie Bożego misterium i nauczenia osobistej z Nim rozmowy. Uczestnicząc w modlitwie rodzinnej dzieci przyjmują postawę aktywną współuczestników spotkania miłości, z rodzicami i z Bogiem. Zaproponowanie tego typu modlitwy jest niemożliwe, jeśli w rodzinie nie ma dialogu, jeśli nie podejmuje się wspólnie różnych prac, jeśli jest się zmęczonym ciągłym przebywaniem z dziećmi, jeśli Bóg jawi nam się jako niedostępny i surowy.
Można spotykać się co 2 lub 3 tygodnie, lub co miesiąc, zależnie od rytmu życia. Przy stole lub mniej oficjalnie, siedząc na podłodze, w plenerze lub w domu dziadków, w gronie swojej rodziny lub z przyjaciółmi, małżeństwo z grupą młodych ludzi, jeśli nie mają dzieci.
Można wybrać formę, modlitwy w zależności od daty, wydarzeń, nastroju. Nie musicie trzymać się planu, który tu został podany. Wyboru można dokonać wspólnie lub może to uczynić jeden z członków rodziny. Ważne aby za każdym razem ktoś mógł być odpowiedzialny za przygotowanie i prowadzenie modlitwy, zadbał o rozdzielenie różnych zadań między wszystkich (czytania, wybór muzyki, pieśni, przygotowanie i dekoracja miejsca modlitwy).
„Celem przygotowania i przedłużenia w domu kultu sprawowanego w Kościele, rodzina chrześcijańska sięga do modlitwy prywatnej, która posiada wielką rozmaitość form: ta rozmaitość, świadcząca o niezwykłym bogactwie, z jakim Duch ożywia modlitwę chrześcijańską, wychodzi naprzeciw różnym potrzebom i sytuacjom życiowym, w których człowiek zwraca się do Pana. Poza modlitwą poranną i wieczorną, należy, polecić lekturę i rozważanie Słowa Bożego, przygotowanie do sakramentów, nabożeństwo i poświęcenie się Sercu Jezusowemu, różne formy kultu Matki Bożej, modlitwę przed i po posiłku, praktyki pobożności ludowej.” (FC61)
Nauka Kościoła
ENCYKLIKI
Jan Paweł II – EVANGELIUM VITAE. O wartości i nienaruszalności życia ludzkiego.
Paweł VI – HUMANAE VITAE. O zasadach moralnych w dziedzinie przekazywania życia ludzkiego.
Leon XIII – Arcanum Divinae Sapientiae. O małżeństwie chrześcijańskim.
ADHORTACJE
Jan Paweł II – FAMILIARIS CONSORTIO. O zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym.
LISTY APOSTOLSKIE
Jan Paweł II – List do rodzin GRATISSIMAM SANE.
Jan Paweł II – List do kobiet MULIERIS DIGNITATEM z okazji Roku Maryjnego o godności kobiety.
Jan Paweł II – List do dzieci TRA POCHI GIORNO
KONGREGACJA NAUKI WIARY
Instrukcja DIGNITAS PERSONAE dotycząca niektórych problemów bioetycznych.
Deklaracja PERSONA HUMANA o niektórych zagadnieniach etyki seksualnej.
PAPIESKA RADA DS. O RODZINIE
„ LUDZKA PŁCIOWOŚĆ: PRAWDA I ZNACZENIE”. Wskazania dla wychowania w rodzinie.
STOLICA APOSTOLSKA
Karta Praw Rodziny
KATECHIZM KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO
Sakrament małżeństwa
KOMISJA EPISKOPATU POLSKI
O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek Dokument przyjęty na 361. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski. Warszawa, 5 marca 2013 r. pobierz dokument pdf
ŻYCIE RODZINNE W KOMUNII Z BOGIEM. List pasterski Episkopatu Polski na Niedzielę Świętej Rodziny – 26 grudnia 2010 r.
BĄDŹMY ŚWIADKAMI MIŁOŚCI. List pasterski Episkopatu Polski na Niedzielę Świętej Rodziny – 27 grudnia 2009 r.
SŁUŻYĆ PRAWDZIE O MAŁŻEŃSTWIE I RODZINIE
WYZWANIA STOJĄCE PRZED RODZINĄ NA POCZĄTKU TRZECIEGO TYSIĄCLECIA. Dokument końcowy IV spotkania przewodniczących europejskich komisji episkopatów ds. rodziny i życia.
INSTRUKCJA Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia małżeństwa w kościele katolickim (13 XII 1989)
II INSTRUKCJA Episkopatu Polski dotycząca przygotowania do małżeństwa i życia rodzinnego oraz wprowadzenia nowego obrzędu sakramentu małżeństwa (11 III 1975)
I INSTRUKCJA Episkopatu Polski dla duchowieństwa o przygotowaniu wiernych do sakramentu małżeństwa i o duszpasterstwie rodzin (12 II 1969)
MIĘDZYNARODOWA KOMISJA TEOLOGICZNA
Przed zawarciem małżeństwa
Drodzy Młodzi,
przyjmijcie okres narzeczeństwa jako opatrznościowy czas dany Wam przez samego Boga. On sam chce być w Waszym życiu. Słuchajcie więc Słowa Bożego, korzystajcie z paschalnej mocy sakramentów świętych i módlcie się za siebie, by odkryć wolę Bożą względem Was, a przez to w przyszłości pięknie wzrastać w miłości małżeńskiej. Nie pozwólcie, by zewnętrze przygotowania zabrały smak duchowego święta jakim jest wejście w przymierze z Bogiem w sakramencie małżeństwa.
Do przeżywania małżeństwa w duchu Ewangelii i zgodnie z nauczaniem Kościoła potrzebne jest należyte przygotowanie oraz świadome podjecie wszystkiego, co wiąże się z tym sakramentem od samego początku zaistnienia. Wszystkim przygotowującym się do małżeństwa życzę, by skorzystali z podanych treści, jako cennej pomocy przy budowaniu wspólnoty życia z Bogiem na Jego obraz.
Biskup siedlecki
Kazimierz Gurda
Nowe wskazania dla narzeczonych
Przygotowanie do małżeństwa i życia rodzinnego jest jednym z ważniejszych zadań, które stają przed współczesnym duszpasterstwem rodzin. Przypomniał o tym Jan Paweł II, który w adhortacji apostolskiej „Familiaris consortio” stwierdził, że „(…) bardziej niż kiedykolwiek, w naszych czasach konieczne jest przygotowanie młodych do małżeństwa i życia rodzinnego. Dlatego Kościół winien popierać lepsze i intensywniejsze programy przygotowania do małżeństwa, ażeby wyeliminować (…) trudności, z którymi boryka się tyle małżeństw, a bardziej jeszcze po to, aby stworzyć pozytywne warunki do powstawania i dojrzewania udanych małżeństw” (FC 66). Niezbędny jest do tego czas, swoisty katechumenat, ponieważ nie da się nauczyć młodych ludzi miłości w trakcie krótkiego kursu poprzedzającego małżeństwo – wyjaśnia Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej „Amoris laetitia” (AL 208).
Wszystkim posługującym rodzinie trzeba dołożyć wszelkich starań, by dobrze wykorzystać ten opatrznościowy czas „inicjacji” do sakramentu małżeństwa wprowadzając ich na drogę wiary ukazując piękno życia chrześcijańskiego (por. AL 205-216).
Etapy bezpośredniego przygotowania do sakramentu małżeństwa (wg Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin i Instrukcji Biskupa Siedleckiego o przygotowaniu do małżeństwa i życia rodzinnego)
Przygotowanie bezpośrednie obejmuje pięć etapów, które czasowo mogą różnie przebiegać:
- Pierwszy etap: Spotkanie w kancelarii parafialnej związane z rezerwacją ślubu (ustalenie terminu i godziny zawarcia małżeństwa – nieraz z rocznym wyprzedzeniem). Duszpasterz omawia etapy przygotowania, wskazuje miejsce i terminy katechez oraz spotkań w poradni rodzinnej. Narzeczeni otrzymują Indeks przygotowania do małżeństwa.
Uwaga!
Zawarcie sakramentu małżeństwa odbywa się w parafii aktualnego zamieszkania narzeczonego lub narzeczonej (II Synod Diecezji Siedleckiej, n. 830). Zwyczajowo jest to parafia narzeczonej. W niej też odbywają się formalne przygotowania do zawarcia małżeństwa. Zamieszkanie nie jest równoznaczne z zameldowaniem ani z parafią pochodzenia lub parafią przyjmowania wcześniejszych sakramentów. Ze słusznej przyczyny, można prosić o możliwość zawarcia małżeństwa w innej parafii (II Synod Diecezji Siedleckiej, n. 462).
Miejscem zawarcia małżeństwa jest kościół parafialny (II Synod Diecezji Siedleckiej, n. 463). Sakrament małżeństwa nie może być zawarty w miejscu niegodnym i nieodpowiednim (np. w plenerze). Należy wystrzegać się naśladowania wzorców sprzecznych z charakterem liturgicznym celebracji sakramentu małżeństwa.
Czas zawarcia małżeństwa. Chociaż małżeństwo może zostać zawarte w każdym czasie roku liturgicznego, jednak zwyczajowo dniem jego zawarcia jest sobota. Nie w każdym jednak czasie dozwolone jest urządzanie wesel, stąd ze względu na panujący i ugruntowany na terenie diecezji siedleckiej zwyczaj, nie zawiera się sakramentu małżeństwa w piątki oraz w Wielkim Poście (II Synod Diecezji Siedleckiej, n. 472).
- Drugi etap: Katechezy przedmałżeńskie i dzień skupienia – udział w 10 katechezach i dniu skupienia (szczegóły poniżej).
- Trzeci etap: Indywidualne spotkania w Poradni Życia Rodzinnego (3 spotkania). Adresy i kontakty do Poradni Życia Rodzinnego. Zgłoszenie na potkanie w poradni powinno mieć miejsce najpóźniej trzy miesiące przed ślubem.
- Czwarty etap: Spotkanie z duszpasterzem w kancelarii parafialnej i spisanie protokołu przedślubnego (por. DDR 27). Narzeczeni przynoszą: aktualne świadectwo chrztu św. (nie starsze niż 6 miesięcy), dowody tożsamości, Indeks lub zaświadczenie o ukończonym kursie przedmałżeńskim (jeśli już jest ukończony), ostatnie świadectwo katechizacji, a później zaświadczenie z USC (przy ślubie konkordatowym).
- Piąty etap: Duchowe przygotowanie poprzez sakrament pokuty – 2 spowiedzi przedślubne (pierwsza 3 miesiące przed ślubem, druga w tygodniu przed ślubem).
- Finalizacja formalności i przygotowanie do uroczystości. Bezpośrednio przed ślubem w terminie ustalonym z duszpasterzem narzeczeni przynoszą zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi przedślubnych, dostarczają kompletnie uzupełniony Indeks potwierdzający udział w katechezach przedmałżeńskich, dniu skupienia i w spotkaniach w Poradni Życia Rodzinnego. Omawiają także przebieg uroczystości, ustalają czytania biblijne, dekorację kościoła oraz ewentualnie oprawę muzyczną. Wszystkie ustalenia muszą być zgodne z Dekretem Księdza Biskupa dotyczącym zasad liturgiczno-muzycznych celebracji sakramentu małżeństwa w Diecezji Siedleckiej (https://diecezja.siedlce.pl/153034-2/)
Dwie formy katechizacji przygotowującej do sakramentu małżeństwa obowiązujące w Diecezji Siedleckiej (drugiego etapu przygotowania bezpośredniego do zawarcia małżeństwa):
Pierwsza forma (zwykła)
- Składa się z dwóch elementów: cyklu katechez przedmałżeńskich oraz dnia skupienia
- Odbywa się w parafiach lub dekanacie.
- Katechezy przedmałżeńskie odbywają się w cyklu 10 katechez (cyklicznie, np. co tydzień), w parafii bądź w dekanacie.
- Dni skupienia odbywają się w wyznaczonych miejscach. Zobacz: https://drsiedlce.pl/dni-skupienia/
Druga forma (nadzwyczajna)
- Odbywa się w formie 2 weekendów (sobota–niedziela).
- Adresowana do osób, które nie mogą uczestniczyć w regularnych spotkaniach.
- Narzeczeni wybierają 2 terminy w domach rekolekcyjnych w Siedlanowie (https://drsiedlce.pl/kursy-weekendowe-w-siedlanowie/) lub Nowym Opolu (https://drsiedlce.pl/kursy-weekendowe-w-nowym-opolu/ ) – zaznaczone jako cz. 1 i cz. 2.
- Sugestia: Wybierać terminy po kolei w tym samym miesiącu (dla integracji grupy); w razie trudności – dowolny pasujący termin.
- Obejmuje: 10 katechez, zajęcia warsztatowe, dzień skupienia.
- Czas: Sobota 8:45–19:00, niedziela 8:45–14:00.
Serdecznie zapraszamy.